Subscribe to
Wpisy
Komentarze

św.Tomasz Apostoł -3 lipca

sw-tomasz-apostol.jpg

W Piśmie Świętym Nowego Testamentu znajdujemy czternaście wzmianek o świętym Tomaszu większość w Ewangeliach,jedną zaś w Dziejach Apostolskich.Sama Ewangelia świętego Jana wspomina o nim cztery razy.Tomasz ,zwany też Didymosem,występuje na kartach Ewangelii jako człowiek pozornie pełen sprzeczności.Z jednej strony przed wyruszeniem Pana do Jerozolimy mówi ona do współuczniów:”Pójdźmy i my ,abyśmy z nim umarli”,a z drugiej nie dowierza im,gdy opowiadają o zmartwychwstaniu Pańskim,stąd przylgnął do niego przydomek niewiernego Tomasza.Raz więc gotów jest iść ze Zbawicielem,innym razem mówi,iż nie uwierzy we wszechmoc Pana,jeśli nie otrzyma dowodu.

Kościół Święty podaje nieco może zaskakującą wykładnię owego zwątpienia  Tomaszowego-zwraca bowiem uwagę na jego wartość jako rozumowe poszukiwanie Pana Boga ,a nie poprzestawanie na opinii innych osób.W takim kontekście “niewierny Tomasz”staje się pierwszym apologetą Kościoła-daje niejako wzór przyszłej apologetyki,czyli dziedziny nauki zajmującej się rozumowym i historycznym dowodzeniem prawdziwości objawionej religii.Jego zwątpienie staje się dla nas wzmocnieniem i dowodem wiary.Mówił o tym święty Grzegorz Wielki w jednej ze swoich homilii,przypadającej na dzień wspomnienia tegoż Apostoła:”Więcej mianowicie nam Tomasza niewiara do wiary służy niż wiara wiernych uczniów,ponieważ kiedy ten do wiary został doprowadzony przez dotyk,nasz rozum odłożył wszelką wątpliwość i umocnił się w wierze”.

Tomasz popełnił równocześnie błąd -mając wprawdzie prawo do rozumowego potwierdzenia wiary w zmartwychwstanie, nie wyznał swojej słabości i nie poprosił o to,by Pan Jezus sam potwierdził go w wierze danym przez siebie dowodem,lecz wymagał od Pana,aby uczynił to w sposób zgodny z jego oczekiwaniem,w czym wyraziła się nieufność Apostoła i pycha żądająca od Boga,aby działał wedle wymagań człowieka.Syn Boży pragnął jednak dać świadectwo i wzmocnić wiarę swego ucznia,dlatego uprzedzając pytanie Tomasza ,po pozdrowieniu uczniów słowami”Pokój wam”,sam zwrócił się do wątpiącego:”Włóż tu palec twój i oglądaj ręce moje i wyciągnij rękę twoją i włóż w bok mój,a nie bądź niewierny,ale wierny”,na co przekonany uczeń odpowiedział słowami:”Pan mój i Bóg mój” stanowiącymi wyznanie Bóstwa Chrystusowego i prawdziwości Jego nauczania.

O działalności Apostoła Tomasza po zesłaniu Ducha Świętego dowiadujemy się już z podań Tradycji.Pisał o nim autor Historii kościelnej,a także Ojcowie Kościoła,pisarze kościelni.Źródła informują iż Święty wyruszył podobnie jak inni uczniowie ,by w odległych krajach głosić Dobrą Nowinę zmartwychwstałego Chrystusa.Miał się znaleźć w kraju Part,owe(obecny Iran) i wśród sąsiednich ludów.

Ostatnim miejscem ,w jakim głosił Ewangelię,chrzcił i rozszerzał Królestwo Jezusowe,miały być Indie. Odwodząc co raz to większe rzesze od bałwochwalstwa,Tomasz naraził się miejscowemu władcy i został przez niego zgładzony.Chrześcijańska ludność Indii czci do dziś Apostoła jako swego patrona,a miejscem pielgrzymek związanym z jego kultem jest Calamina,czyli góra św.Tomasza położona na przedmieściach Madras-tam wedle miejscowych podań Święty miał zginąć śmiercią męczeńską.W polskiej Tradycji Tomasz zapisał się jako patron Zamościa i został umieszczony w herbie miasta.

img_8819.JPGimg_8820.JPGimg_8821.JPGimg_8822.JPGimg_8823.JPGimg_8824.JPGimg_8829.JPG

 ========================================================================================

PRZYPOMNIENIE

W  MIESIĄCACH LIPCU  I   SIERPNIU  MSZE ŚW. WIECZORNE  WE  WSZYSTKIE DNI TYGODNIA  BĘDĄ  ODPRAWIANE  O  GODZ.18.00/ jak w pozostałe miesiące roku/.

========================================================================================

roze-dla-ksiezy.jpg

Z okazji Imienin składamy ks.Piotrowi Fąfrowiczowi i ks.Piotrowi Płoskonce najserdeczniejsze życzenia : wielu łask Bożych, Światła Ducha Świętego na każdy dzień posługi kapłańskiej ,opieki Matki Bożej Nieustającej Pomocy,dużo zdrowia,spotykania tylko dobrych, życzliwych ludzi.Szczęść Boże.

redakcja

Dz 12,1-11 ; Ps 34 ; Tm 4,6-9,17-18 Mt 16,13-19

Jezus zapytał ich :”A wy za kogo Mnie uważacie?”. Odpowiedział Szymon Piotr :”Ty jesteś Mesjasz ,Syn Boga żywego”.

Za kogo ja Ciebie ,uważam? Nie mam w sobie odwagi św.Piotra,by powiedzieć ,że jesteś Mesjaszem,Synem Boga żywego,bo czasem żyję tak,jakbym Ciebie ,Panie w ogóle nie spotkał.Ale Ty pytasz mnie o to,ba na nowo uwrażliwić moje serce na miłość Boga.Chcesz,bym znowu odnalazł Twoją miłość i zrozumiał,że tylko Boży Syn ma moc zbawić moją duszę.

 Bogactwo wiary

W uroczystość św.Piotra i Pawła z radością oddajemy cześć świętym apostołom,dwom filarom Chrystusowego Kościoła.Piotr jako pierwszy wyznał wiarę w Jezusa pod Cezareą Filipową:”Ty jesteś Mesjasz,Syn Boga żywego”. Chrystus Pan chwali Piotra za jego trafną odpowiedź.Nigdy Piotrowi Jezus niczego nie gratulował.Nie gratulował mu cudownego połowu ryb,apostolskiego powołania czy nominacji na pierwszego papieża.Ale pogratulował mu wyznania wiary:”Błogosławiony jesteś Szymonie”,bo taka postawa upewnia Jezusa,że na Piotrze może oprzeć swój Kościół.Chrystus oświadcza ,że Kościół oparty  na skale będzie tak mocny ,że nawet bramy piekielne go nie przemogą.Chrystusowi chodzi o Kościół,który będzie zgromadzeniem wiernych,nową wspólnotą wiary i miłości.

Natomiast Paweł,jak czytamy w prefacji na dzisiejszą uroczystość,”Otrzymał łaskę jasnego rozumienia prawd wiary  i stał się nauczycielem narodów pogańskich”. Sam przeszedł długą drogę od gorliwego wyznawcy judaizmu i pogromcy chrześcijan do spotkania z Chrystusem pod Damaszkiem.I odtąd wszystko w jego życiu stało się nowe,blask Zmartwychwstałego całkowicie przewartościował jego dotychczasowe życie.Udał się najpierw na pustynię w Arabii,a później do Tarsu,aby tam w odosobnieniu u ukryciu przygotować się do pracy apostolskiej.Następnie odbywał podróże ,znosił trudności i niepowodzenia,które go w związku z tym spotykały.Jako gorliwy sługa Ewangelii mógł wyznać pod koniec swojego życia:“W dobrych zawodach wystąpiłem,bieg ukończyłem,wiary ustrzegłem”.
Dzisiejsza uroczystość uświadamia nam,jak bardzo potrzebujemy odnowienia wiary i osobistej więzi z Bogiem.Nieobce są nam trudne realia spękanych rodzin,chaos,w jakim pogrążone jest życie osób”bieg donikąd”;lęk przed bezrobociem,bezradność wobec zjawisk niszczących życie społeczne,jako korupcja czy przemoc.Ale doświadczamy też głębokiego pragnienia odnowy,wielu z nas coraz częściej poszukuje okazji odprawienia rekolekcji doświadczenia wspólnoty,wspólnego pielgrzymowania.Pod koniec Światowego Spotkania Młodzieży w Toronto w2002r. kanadyjskie media wyrażały radosne zdziwienie bardzo wielu osób i całych środowisk,że jest możliwe życie sensowniejsze,bogatsze w treści,niż im się wydawało jeszcze kilkanaście dni wcześniej.

Chrystus potrafi budować Kościół na różnorodności swoich uczniów.Patrząc na drogę wiary św.Piotra i dochodzenie do bliskości z Panem w życiu św.Pawła możemy stwierdzić,że Bóg wciąż gromadzi swoich wyznawców w jeden Kościół.I wciąż wybiera do głoszenia Ewangelii i posyła w świat nowe zastępy świadków,wśród których jest również miejsce dla każdego z nas.Pytanie o naszą przynależność do Kościoła,o naszą chrześcijańską tożsamość ,to pytanie o naszą wiarę w Chrystusa i miłość do Boga i bliźnich.Dziś chcemy razem z Piotrem wyznać :”Ty jesteś Mesjasz,Syn Boga żywego”.I powtórzyć za św.Pawłem:”Jemu chwała na wieki wieków.Amen.”

dalej »